Poradnik

Deska tarasowa kompozytowa na bazie PVC a niepewne zamienniki – znacząca różnica

taras kompozytowy deska tarasowa ogród Hartika

Decydujesz się na deski tarasowe kompozytowe? Uważaj – nie wszystkie są dobrej jakości! Sprawdź, czym różni się kompozyt oparty na PVC od tych bazujących na PP i HDPE. Przed zakupem upewnij się z czego wykonano wybrany przez Ciebie produkt!

deski kompozytowe

Jaką deskę powinieneś wybrać?

Dzięki wytrzymałości fizykomechanicznej deski PVC różnią się od popularnych – tańszych zamienników, kryjących się pod nazwami PP, PE (lub HDPE). Kupując deski kompozytowe bądź czujny i unikaj tych na bazie polipropylenu oraz polietylenu.

PVC gwarancją trwałości Twojego tarasu w europejskiej strefie klimatycznej!

Deski PVC znane są jako kompozyty tarasowe ze względu na swoją wysoką gęstość, nadającą im ponadprzeciętną twardość i stosowane są od wielu lat w budownictwie. Charakteryzują się niską ścieralnością – są odporne na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne, nie chłoną wilgoci, a co za tym idzie – nie kruszeją z biegiem lat. Ich wysoka odporność na promieniowanie UV sprawia, że nie blakną i nie miękną pod jego wpływem, a wykorzystywany w produkcji proces szklenia zapewnia im wytrzymałość w niskich temperaturach.

W przeciwieństwie do kompozytów na bazie PVC, te na bazie PP i HDPE łatwiej zarysować nawet w trakcie zwykłego użytkowania. Niska gęstość sprawia, że nie są bezpieczne i nie spełniają swoich podstawowych funkcji. Jako tanie zamienniki nie są odporne na działanie niskich temperatur, są wysoce podatne na zmiany warunków atmosferycznych i promieni słonecznych – pod ich wpływem łatwo się deformują, kruszeją i tracą kolor.

deszcz
widok z góry

Europejscy wytwórcy – ochrona i bezpieczeństwo użytkownika!

Gorszej jakości kompozyty pochodzą zwykle z państw Dalekiego Wschodu – często od producentów, których nie dotyczą ścisłe regulacje prawne, obowiązujące europejskich wytwórców. W konsekwencji, plastik – wykorzystywany w kompozytach dalekowschodnich – pochodzi z recyklingu śmieci, a pozbawiony atestu higienicznego produkt sprzedawany jest w Europie dzięki niskiej cenie, a nie rzeczywistej wartości użytkowej.

Deski PVC posiadają określoną na podstawie unijnych norm klasę ogniową B – świadczącą o niskiej łatwopalności, w przeciwieństwie do wyrobów zawierających złej jakości polimery, których klasa C oznacza wysoką palność materiału. Kompozyty PVC są również w 100% odnawialne, dzięki czemu bardziej przyczyniają się do ochrony środowiska niż deski wykonane na bazie poliolefin, które są łatwopalne, a chłonąc wodę, szybko kruszeją i niszczeją.

Postaw na niezmienny styl i elegancję tarasu w połączeniu z trwałością!

Ze względu na obecność poliolefin dalekowschodnie deski mogą być niebezpieczne dla zdrowia, a duża ilość mączki drzewnej pozbawia je trwałości. Można odnieść wrażenie, że produkt jest zdeformowany i „sypki”. Deski wykonane z niskogatunkowych polimerów są podatne na zmiany kolorów, nie mają antypoślizgowych wyżłobień i łatwo się ścierają.

Sekretem wyglądu drewna kompozytowego są odpowiednio dobrane proporcje pyłu drzewnego w stosunku do pozostałych składników, a także wysokiej jakości materiały użyte do ich produkcji. Właściwe metody szlifowania świadczą o twardości materiału, zapewniając kompozytom bezpieczeństwo i antypoślizgowość. Dzięki dbałości o jakość wykonania desek PVC, zachowują one kształt i trwałość oraz cieszą swoim pięknem przez lata.

taras

Jak odróżnić „złe” deski od wysokogatunkowych?

Kompozyty PP oraz HDPE są powszechnie dostępne w bardzo niskich cenach. W celu ułatwienia transportu, deski te są z reguły krótkie – ich długość wynosi niewiele ponad 2 m. Ścianki profili są grubsze, a faktura i kolorystyka ich powierzchni niczym się nie różnią u konkurujących marek i dystrybutorów. Ze względu na użycie do szlifowania jedynie papieru ściernego – co podyktowane jest koniecznością nieuszkodzenia delikatnej struktury deski – kompozyty te nierzadko pozbawione są antypoślizgowych rowków. Oznaczone są również niską klasą ogniową C, świadczącą o ich łatwopalności, są podatne na zarysowania i często nie posiadają aprobaty technicznej ani atestu higienicznego.

Scroll to top